اگر بعد از خوردن یک لیوان آب معمولی از شیر آشپزخانه دل درد، تهوع یا اسهال ناگهانی سراغتان آمده، یکی از فرضیه هایی که پزشکان گوارش کنار سایر دلایل بررسی می کنند وجود انگل در آب شهری است.
آب لوله کشی شهرها معمولا با کلر ضدعفونی می شود، اما این کار همیشه همه ریز موجودهای زنده را از بین نمی برد.
بعضی از این انگل ها به شکل کیست مقاوم مدتی در آب باقی می مانند و همین موضوع نگرانی خیلی از خانواده ها را نسبت به سلامت آب آشامیدنی خانه شان بیشتر کرده است.
راه های نفوذ انگل به آب شهری
این انگل ها معمولا از فاضلاب انسانی یا حیوانی وارد منابع تامین آب می شوند، به خصوص وقتی باران های شدید رواناب کشاورزی و شهری را به رودخانه ها و مخزن های آبگیر می ریزد.
تصفیه خانه های آب با فرآیندهای رسوب گیری و کلرزنی آب بخش بزرگی از این آلودگی را حذف می کنند، اما این حذف همیشه کامل نیست.
بخشی از انگل ها به شکل کیست با پوسته محکم در برابر کلرزنی معمولی مقاوم هستند و می توانند از این مرحله عبور کنند.
دو نمونه شناخته شده در بررسی های مربوط به آب آشامیدنی، انگل های تک یاخته ای به نام ژیاردیا (Giardia) و کریپتوسپوریدیوم (Cryptosporidium) هستند.
مطالعاتی که روی نمونه های آب رودخانه ای، آب سطحی و حتی آب لوله کشی در چند کشور انجام شده نشان داده این دو انگل، هرچند نه در همه نمونه ها، در بخشی از منابع آب یافت می شوند.
گزارش هایی که پایگاه های تخصصی حوزه تصفیه آب مانند aquatruwater.com ،radgostarnovin.com و filtersfast.com هم منتشر کرده اند، بر همین یافته ها تاکید دارند و مقاومت کیست این انگل ها در برابر کلرزنی معمولی را یکی از دلایل اصلی توصیه به فیلتراسیون تکمیلی آب شهری می دانند.
به گفته پژوهشگران این حوزه، حتی مقدار کمی از این کیست ها ممکن است برای افرادی با سیستم ایمنی ضعیف تر مثل کودکان، سالمندان یا بیماران خاص دردسرساز شود، هر چند این به معنای بیمار شدن قطعی هر کسی که با آب تماس دارد نیست.
عواملی که می تواندبر آلودگی و اختلال در کیفیت آب شهری تاثیر بگذارد:
- بارش های سنگین و طغیان رودخانه های تامین کننده آب شهر
- ترکیدگی یا تعمیر لوله های اصلی شبکه توزیع آب
- نشتی فاضلاب در نزدیکی خطوط آب رسانی قدیمی
- افت موقت فشار آب در شبکه که مسیر ورود آلودگی را باز می کند
5 علائمی که بدن با مصرف آب شهری نشان می دهد
- اسهال آبکی
- درد و کرامپ شکمی
- نفخ
- حالت تهوع
از علائم رایج آلودگی به این نوع انگل ها است که معمولا از چند روز تا ۲ هفته طول می کشد.
در موارد طولانی تر ممکن است فرد دچار کاهش وزن یا کم آبی بدن هم بشود. چون این علائم با بسیاری از مشکلات گوارشی دیگر مشترک است، تشخیص قطعی فقط با آزمایش مدفوع و زیر نظر پزشک امکان پذیر است، نه با حدس و گمان خانگی.
چرا انگل در آب شهری با کلرزنی معمولی از بین نمی رود؟
کلرزنی رایج ترین روش ضدعفونی آب شهری است و بیشتر باکتری ها و ویروس ها را در مدت کوتاهی از بین می برد. اما پوسته بیرونی کیست انگل هایی مثل ژیاردیا و کریپتوسپوریدیوم ساختار متفاوتی دارد و در برابر غلظت معمول کلر مقاومت نسبی نشان می دهد.
برخی از منابع بهداشتی معتبر توصیه می کنند برای اطمینان بیشتر، در کنار کلرزنی از فیلتر تصفیه آب خانگی یا روش های تکمیلی مثل اشعه فرابنفش هم استفاده شود.
این حرف به این معنا نیست که آب شهری همیشه ناسالم است، در شرایط عادی و با شبکه توزیع سالم، ریسک آلودگی معمولا پایین است. اما بعد از بارش های شدید، ترکیدگی لوله یا گل آلود شدن ناگهانی آب، این احتمال بالاتر می رود و همان زمانی است که احتیاط بیشتر معنا پیدا می کند.
در چنین شرایط اضطراری، جوشاندن آب به مدت حدود 1 دقیقه یکی از ساده ترین راه هایی است که بیشتر انگل ها و میکروب های بیماری زا را غیرفعال می کند.
جوشاندن روزانه آب مصرفی خانواده نه عملی است و نه یک راه حل بلندمدت، به همین خاطر خیلی از خانواده ها سراغ سیستم های تصفیه آب ثابت می روند.
وقتی مشکل گوارشی خانواده ریشه در آب دارد
این تجربه برای بعضی خانواده هایی که به تازگی به آپارتمان های قدیمی تر نقل مکان کرده اند غریبه نیست.
نشانه هایی که می توانند از آلودگی آب مصرفی خبر بدهند:
- مخزن آب پشت بام که مدت هاست شسته نشده، محل مناسبی برای تجمع آلودگی و میکروب ها
- لوله کشی فرسوده و ترک خورده ساختمان های قدیمی، یکی از مسیرهای احتمالی ورود آلودگی به آب مصرفی
- آب گل آلود و بدبو، هشداری پس از بارش شدید یا تعمیرات شهری
- رسوب و کدورت غیرعادی، نشانه ای از مشکل در مخزن یا مسیر آب
چطور می توان جلوی خطرات ناشی از مصرف آب شهری را در خانه گرفت؟
راه حلی ثابت تر و قابل اعتمادتر از جوشاندن روزمره، استفاده از یک فیلتر تصفیه آب خانگی است که بتواند ذرات میکرونی و کیست های انگلی را هم بگیرد، نه فقط بو و کدورت آب را از بین ببرد.
سیستم های اسمز معکوس و فیلترهای میکرونی زیر یک میکرون معمولا برای این منظور مناسب تر از فیلترهای ساده کربنی هستند.
توجه به تعویض به موقع کارتریج فیلتر هم به همان اندازه انتخاب دستگاه مناسب اهمیت دارد، چون فیلتر کهنه و اشباع شده خودش می تواند به منبع رشد میکروبی تبدیل شود.
